بخش ارائه منسوجات و دست ساخته‌های گوناگون در کارگاهِ خانه قلمکار را تلویحا «تیمچه قلمکار» نامیدیم. این مکان، یکی از بخش‌های اصلی درآمد‌زا برای این خانه است و برای نمایش و فروش آثاری که در استادخانه خلق و تولید می‌شود، در نظر گرفته شده‌ است. آثاری که باید در برآورده ساختن نیاز به هنری زیبا، اصیل، کاربردیِ و با کیفیت برای زندگی امروز، توانا باشد. بر این باوریم اگر پارچه قلمکار به محصولی بدل شود که افراد به طور واقعی در زندگی روزانه از آن استفاده کنند چرخه اقتصادی آن پر رونق خواهد بود و مسیر برای اشتغال نیروی جوان و ماهر و به ویژه زنان هموار خواهد شد. انواع پوشیدنی ها، لوازم خانه و دیگر محصولات منسوب به منسوج قلمکار در چند رده می‌تواند از جمله این آثار باشد. همچنین می‌توان سطح بالاتری از تولید این پارچه را به عنوان قطعات اعلا و به تعداد محدود در نظر آورد تا بتواند پاسخگوی نظر زیبا پسند و ظریف بین هنرمندان و مخاطبان اثر هنری نیز باشد. این اشیا را به لحاظ اصالت، نو‌آوری و کیفیت های تصویری، به مثابه «اثرهنری فایده مند» به حساب آوردیم و نه فقط اشیایی که عمر کوتاهی دارند. حضور شیئی زیبا، نیکو و سودمند در بستر زندگی طبیعی و روزمره می‌تواند برابر با حضور اثر هنری خواستنی، فهمیدنی و قابل احترام در زندگی مردمی باشد که به باور ما بیش از همیشه بقای حافظه تصویری و تاریخی خود را لازم دارند.
پارچه منقوش قلمکار به عنوان یک دارایی تاریخی، قابلیت آن را دارد که در شکل‌های گوناگون، سوادِ بصریِ به مراتب بالاتری از آنچه امروز در چنته دارد را برای چشم زیبا پسند ایجاد کند. مردم از هر طبقه‌ای به عنوان مخاطب عام، در مواجهه با آثار هنری نخبه‏گرا که غریب و ناآشنا می‌نماید، با هنری چون قلمکار ارتباط بی‌پیرایه و نزدیک‌ برقرار می‌کنند. قلمکار زیبا را از بَر می‌خوانند و می‌دانند و زبان آن را مانند زبان مادری فهم می‌کنند. مردم اصفهان و ایران این نوع هنر را از آن خود می‌دانند و مهم‌تر از همه می‌توانند در تکمیل فرایند احیا و باززایی آن تاثیر مستقیم بگذارند. بر این اساس، اگر بخش قابل توجهی از مردم، هم هنرمند و هم مخاطب اثر هنری، از سیر تغییرات هنرهای تاریخی خود جدا نباشند و نسبت به مسیر طبیعی تحولات آن آگاهی و به ارزش‌های آن اعتقاد داشته باشند، همواره امکان ارزیابی نظری درباره هنر حال حاضر خود را حفظ می‌کنند و می توانند درباره آن گفتگو کنند. با این پشتوانه می‌توانیم بگوییم اصفهان با ممارست و تلاش برای باززایی بخشی از فرهنگ تجسمی‌اش که در کل کشور شناخته شده و محبوب است دارای هنری «معاصر» خواهد شد. هنری زنده و خلاق که با مردم جامعه به طور طبیعی و حقیقی در رابطه است و قابلیت رسیدن به دوران‌های بعدی را دارد.